Kompleksowy przewodnik dla nowych opiekunów: wszystko, co musisz wiedzieć o szczeniaku od A do Z
- Przygotowanie domu: Zabezpiecz kable, rośliny i inne zagrożenia, stwórz bezpieczną przestrzeń.
- Wyprawka: Niezbędne są dwie miski, legowisko, smycz, zabawki, preparaty do higieny, podkłady i transporter.
- Formalności: Zarejestruj psa (jeśli gmina wymaga), opłacaj podatek, zaszczep przeciwko wściekliźnie i rozważ czipowanie.
- Profilaktyka zdrowotna: Przestrzegaj kalendarza szczepień (6-8, 9-11, 12-14 tydzień) i odrobaczania (co 2-3 tygodnie do 6. miesiąca), regularnie zabezpieczaj przed kleszczami i pchłami.
- Żywienie: Karmienie 3-4 razy dziennie do 6. miesiąca życia, wysokiej jakości karmą "junior" lub "puppy", unikaj czekolady, winogron, cebuli i kości po obróbce termicznej.
- Socjalizacja: Kluczowe jest "okno socjalizacyjne" (3-12/16 tydzień życia) zapoznawaj szczeniaka z różnymi bodźcami.
Czy na pewno jesteś gotów na psa? Kluczowe pytania, które musisz sobie zadać
Zanim szczeniak przekroczy próg Twojego domu, warto szczerze odpowiedzieć sobie na kilka pytań. Posiadanie psa to ogromna odpowiedzialność i zobowiązanie na wiele lat. Jako Przemysław Marciniak, zawsze podkreślam, że świadoma decyzja to podstawa. Zastanów się nad poniższymi kwestiami, aby upewnić się, że jesteś gotowy na to wyzwanie:
- Czy masz wystarczająco dużo czasu, aby poświęcić go na spacery, zabawę, szkolenie i pielęgnację szczeniaka? Pamiętaj, że mały pies wymaga uwagi przez większość dnia.
- Czy Twój budżet pozwala na pokrycie kosztów związanych z psem? Mowa tu o karmie, wizytach u weterynarza (szczepienia, odrobaczanie, ewentualne leczenie), akcesoriach, a także ewentualnym ubezpieczeniu.
- Czy Twoje warunki mieszkaniowe są odpowiednie dla psa? Nawet mały szczeniak potrzebuje swojej przestrzeni, a większe rasy wymagają więcej miejsca i częstszych, dłuższych spacerów.
- Czy wszyscy domownicy zgadzają się na przyjęcie psa i są gotowi zaangażować się w jego opiekę i wychowanie? Konsekwencja całej rodziny jest kluczowa.
- Czy jesteś przygotowany na zmiany w swoim stylu życia? Spontaniczne wyjazdy mogą wymagać planowania opieki nad psem, a codzienna rutyna będzie musiała być dostosowana do potrzeb czworonoga.
- Czy masz cierpliwość i konsekwencję do nauki czystości, podstawowych komend i radzenia sobie z typowymi szczenięcymi psotami?
Dom bezpieczny dla szczeniaka: jak zabezpieczyć kable, rośliny i inne zagrożenia?
Przygotowanie domu na przyjęcie szczeniaka to podstawa. Pamiętaj, że dla małego psa świat jest jedną wielką zabawką, a jego ciekawość nie zna granic. Moim zdaniem, lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego zawsze radzę dokładnie przejrzeć każde pomieszczenie pod kątem potencjalnych zagrożeń. Zwróć uwagę na:
- Kable elektryczne: Szczenięta uwielbiają gryźć, a kable to dla nich kusząca "zabawka". Zabezpiecz je, chowając za meblami, używając specjalnych osłon lub korytek. Niezabezpieczone kable to ryzyko porażenia prądem.
- Środki czystości i chemikalia: Wszystkie detergenty, leki, kosmetyki i inne chemikalia powinny być przechowywane w zamkniętych szafkach, poza zasięgiem psa.
- Małe przedmioty: Guziki, monety, biżuteria, gumki recepturki wszystko, co szczeniak może połknąć, powinno być schowane. Połknięcie małych przedmiotów może prowadzić do zadławienia lub niedrożności jelit.
- Rośliny doniczkowe: Wiele popularnych roślin jest toksycznych dla psów (np. difenbachia, skrzydłokwiat, azalia). Sprawdź listę trujących roślin i usuń je z zasięgu szczeniaka lub przenieś w niedostępne miejsca.
- Schody: Jeśli masz schody, rozważ zainstalowanie bramek zabezpieczających, dopóki szczeniak nie nauczy się bezpiecznie z nich korzystać.
- Otwarte okna i drzwi: Zawsze upewnij się, że okna są zamknięte lub zabezpieczone, a drzwi zewnętrzne nie są pozostawione otwarte bez nadzoru. Ryzyko ucieczki lub wypadku.
- Kosze na śmieci: Używaj koszy z pokrywkami, aby szczeniak nie miał dostępu do resztek jedzenia czy innych niebezpiecznych odpadów.
Stwórz dla szczeniaka bezpieczną, wydzieloną przestrzeń może to być kojec, klatka kennelowa lub po prostu ograniczone pomieszczenie, w którym będzie czuł się bezpiecznie i gdzie nie będzie mógł narozrabiać pod Twoją nieobecność.
Niezbędnik na start: kompletna lista wyprawki dla nowego członka rodziny
Przygotowanie wyprawki to jeden z przyjemniejszych etapów oczekiwania na szczeniaka. Aby niczego nie zapomnieć, przygotowałem dla Was listę kluczowych elementów, które moim zdaniem są absolutnie niezbędne:
-
Jedzenie i woda:
- Dwie miski jedna na wodę, druga na karmę. Najlepiej ze stali nierdzewnej lub ceramiczne, łatwe do utrzymania w czystości.
- Karma typu "junior" lub "puppy" najlepiej taka, którą szczeniak jadł u hodowcy, aby uniknąć problemów żołądkowych przy zmianie.
- Przysmaki treningowe małe, miękkie smakołyki do nagradzania podczas szkolenia.
-
Sen i odpoczynek:
- Legowisko wygodne, dostosowane do rozmiaru szczeniaka, łatwe do wyprania.
- Kocyk lub ręcznik z zapachem matki/rodzeństwa (jeśli to możliwe, poproś o niego hodowcę) pomoże szczeniakowi zaaklimatyzować się w nowym miejscu.
- Transporter lub klatka kennelowa przydatna do transportu, a także jako bezpieczna "norka" w domu.
-
Spacery i zabawa:
- Smycz i obroża lub szelki wygodne i bezpieczne, dostosowane do rozmiaru szczeniaka. Pamiętaj, że szelki są często lepszym wyborem dla szczeniąt.
- Adresówka z numerem telefonu obowiązkowo przypięta do obroży.
- Zabawki różnorodne: gryzaki (silikonowe, kauczukowe), piłki, szarpaki. Pomogą zaspokoić potrzebę gryzienia i zapewnią rozrywkę.
- Woreczki na odchody zawsze miej je przy sobie na spacerze.
-
Higiena i bezpieczeństwo:
- Podkłady higieniczne przydatne na początku nauki czystości.
- Szampon dla szczeniąt delikatny, dostosowany do wrażliwej skóry.
- Szczotka lub rękawica do czesania regularne czesanie to podstawa pielęgnacji sierści.
- Obcinacz do pazurów naucz szczeniaka akceptować obcinanie pazurów od małego.
- Płyn do czyszczenia uszu i oczu (opcjonalnie, po konsultacji z weterynarzem).
Formalności od A do Z: rejestracja, podatek i czipowanie w pigułce
Poza radością z nowego członka rodziny, musimy pamiętać o kilku obowiązkach prawnych. W Polsce, jako właściciel psa, masz pewne formalności do dopełnienia:
- Rejestracja psa: W niektórych gminach i miastach istnieje obowiązek rejestracji psa w urzędzie gminy/miasta. Sprawdź lokalne przepisy, aby upewnić się, czy dotyczy to Twojego miejsca zamieszkania.
- Podatek od posiadania psa: Jeśli Twoja gmina wprowadziła taki podatek, będziesz zobowiązany do jego opłacania raz w roku. Wysokość podatku jest ustalana lokalnie i może się różnić.
- Obowiązkowe szczepienie przeciwko wściekliźnie: Jest to bezwzględny obowiązek każdego właściciela psa w Polsce. Pierwsze szczepienie powinno odbyć się między 3. a 4. miesiącem życia szczeniaka, a następnie należy je powtarzać co roku.
- Czipowanie i rejestracja w ogólnopolskiej bazie danych: Choć czipowanie nie jest obowiązkowe, ja zawsze je gorąco polecam. To najskuteczniejszy sposób na szybkie odnalezienie psa, gdyby się zgubił. Po zaczipowaniu (zabieg wykonuje weterynarz), pamiętaj o zarejestrowaniu numeru czipa w ogólnopolskiej bazie danych, np. SAFE-ANIMAL. Bez rejestracji czip jest bezużyteczny!

Pierwsze 48 godzin razem: jak przetrwać najtrudniejszy okres?
Droga do domu i pierwsze chwile: jak uniknąć stresu?
Pierwsza podróż i pierwsze chwile w nowym domu to dla szczeniaka ogromny stres. Zostaje oderwany od matki i rodzeństwa, trafia w zupełnie nieznane środowisko. Moim celem zawsze jest maksymalne zminimalizowanie tego szoku. Podczas podróży do domu, jeśli to możliwe, użyj transportera, który zapewni mu bezpieczeństwo i poczucie schronienia. Możesz umieścić w nim kocyk z zapachem matki, jeśli hodowca Ci go dał. Unikaj głośnej muzyki i nagłych ruchów. Po przyjeździe do domu, pozwól szczeniakowi spokojnie wyjść z transportera i samodzielnie eksplorować jedno, wcześniej przygotowane pomieszczenie. Ogranicz liczbę bodźców nie zapraszaj od razu wszystkich znajomych, daj mu czas na oswojenie się z nowymi zapachami i dźwiękami. Pokaż mu miski z wodą i karmą oraz legowisko. Spokój i cierpliwość to klucz do sukcesu w tych pierwszych godzinach.
Pierwsza noc w nowym domu: gdzie powinien spać szczeniak i jak reagować na piszczenie?
Pierwsza noc może być wyzwaniem. Szczeniak będzie tęsknił za matką i rodzeństwem, co często objawia się piszczeniem i płaczem. Gdzie powinien spać? Moja rekomendacja to legowisko blisko Ciebie, ale nie w Twoim łóżku. Ustaw legowisko w sypialni, tak aby szczeniak czuł Twoją obecność, ale jednocześnie uczył się spać we własnym miejscu. Możesz położyć w legowisku ciepły termofor owinięty w kocyk (imitacja ciepła matki) lub zegarek tykający (imitacja bicia serca). Kiedy szczeniak piszczy, podejdź do niego, pogłaszcz, uspokój go cichym głosem, ale unikaj brania go do łóżka. Jeśli zrobisz to raz, będzie oczekiwał tego za każdym razem. Pamiętaj, że szczeniak ma mały pęcherz, więc prawdopodobnie trzeba będzie wyjść z nim na dwór w nocy. Jeśli piszczy, by załatwić potrzebę, natychmiast go wyprowadź.
Ustalanie zasad od samego początku: co wolno, a czego nie?
Kluczem do wychowania zrównoważonego psa jest konsekwencja, i to od pierwszych chwil. Szczeniak uczy się przez skojarzenia, dlatego bardzo ważne jest, aby od początku ustalić jasne zasady i konsekwentnie ich przestrzegać. Wiem, że trudno jest oprzeć się urokowi małego szczeniaka, ale to zaprocentuje w przyszłości. Oto kilka przykładów zasad, które warto wdrożyć od razu:
- Gdzie wolno, a gdzie nie wolno wchodzić: Jeśli nie chcesz, aby pies wchodził na kanapę czy do sypialni, nie pozwalaj mu na to od pierwszego dnia.
- Co wolno gryźć: Zapewnij szczeniakowi odpowiednie gryzaki i zabawki. Kiedy próbuje gryźć meble czy Twoje ręce, natychmiast przekieruj jego uwagę na zabawkę.
- Nauka czystości: Wyprowadzaj szczeniaka na dwór regularnie (po każdej drzemce, zabawie, posiłku), chwal go i nagradzaj za załatwienie się na zewnątrz.
- Zachowania przy misce: Naucz szczeniaka spokojnego czekania na posiłek i nie przeszkadzaj mu, gdy je, ale jednocześnie przyzwyczajaj do Twojej obecności przy misce, aby uniknąć problemów z agresją o zasoby.
Pamiętaj, że wszyscy domownicy muszą przestrzegać tych samych zasad. Sprzeczne sygnały są dla psa bardzo mylące i utrudniają naukę.

Fundamenty zdrowia twojego szczeniaka: co musisz wiedzieć o profilaktyce?
Pierwsza wizyta u weterynarza: kiedy i jak się do niej przygotować?
Pierwsza wizyta u weterynarza powinna odbyć się w ciągu kilku dni od przyjęcia szczeniaka do domu. To kluczowy moment, aby ocenić ogólny stan zdrowia malucha, ustalić plan szczepień i odrobaczenia, a także zadać wszelkie nurtujące Cię pytania. Przygotuj się, spisując listę pytań, zabierz ze sobą książeczkę zdrowia (jeśli szczeniak ją posiadał) oraz ewentualnie próbkę kału do badania na obecność pasożytów. Weterynarz dokładnie zbada szczeniaka, sprawdzi zęby, uszy, oczy, osłucha serce i płuca, a także omówi z Tobą dalsze kroki profilaktyczne.Kalendarz szczepień i odrobaczania: chronologia, której nie możesz pominąć
Odpowiednia profilaktyka to podstawa długiego i zdrowego życia szczeniaka. Jako Przemysław Marciniak, zawsze podkreślam, jak ważne jest przestrzeganie zaleceń weterynarza w kwestii szczepień i odrobaczania. Oto standardowy harmonogram:
| Wiek szczeniaka | Zabieg (szczepienie/odrobaczenie) |
|---|---|
| 2-3 tydzień życia | Pierwsze odrobaczenie (zazwyczaj u hodowcy) |
| 4-5 tydzień życia | Kolejne odrobaczenie |
| 6-8 tydzień życia | Pierwsze szczepienie na choroby zakaźne (nosówka, parwowiroza, choroba Rubartha) |
| 9-11 tydzień życia | Drugie szczepienie na choroby zakaźne + odrobaczenie |
| 12-14 tydzień życia | Trzecie szczepienie na choroby zakaźne (tzw. doszczepienie) + odrobaczenie |
| 3-4 miesiąc życia | Obowiązkowe szczepienie przeciwko wściekliźnie |
| Do 6. miesiąca życia | Odrobaczanie co 2-3 tygodnie |
| Po 6. miesiącu życia | Odrobaczanie co 3-6 miesięcy (lub częściej, jeśli pies ma kontakt z innymi zwierzętami lub surowym mięsem) |
| Co roku | Szczepienie przypominające na choroby zakaźne i wściekliznę |
Kleszcze i pchły: jak skutecznie chronić malucha przed pasożytami?
Kleszcze i pchły to nie tylko uciążliwe, ale i niebezpieczne pasożyty, które mogą przenosić poważne choroby. Ochrona przed nimi jest kluczowa, zwłaszcza dla rozwijającego się szczeniaka. Zalecam rozpoczęcie stosowania preparatów ochronnych od wczesnej wiosny do późnej jesieni, a w przypadku łagodnych zim nawet przez cały rok. Na rynku dostępne są różne formy zabezpieczeń:
- Krople spot-on: Aplikowane na skórę karku, działają przez kilka tygodni.
- Obroże: Uwalniają substancje czynne, chroniąc psa przez kilka miesięcy.
- Tabletki: Podawane doustnie, zapewniają ochronę od wewnątrz.
Zawsze skonsultuj wybór odpowiedniego preparatu z weterynarzem, który dobierze go do wieku, wagi i stanu zdrowia Twojego szczeniaka.
Kiedy należy niezwłocznie jechać do lecznicy? Objawy, które powinny Cię zaniepokoić
Szczenięta są delikatne, a ich stan zdrowia może pogorszyć się bardzo szybko. Jako Przemysław Marciniak, zawsze uczulam, aby nie lekceważyć niepokojących objawów. W przypadku zauważenia któregokolwiek z poniższych, niezwłocznie skontaktuj się z weterynarzem:
- Apatia, osowiałość, brak chęci do zabawy szczeniak jest wyraźnie słaby i nieaktywny.
- Brak apetytu i/lub pragnienia przez dłuższy czas.
- Częste wymioty lub biegunka (szczególnie krwawa lub wodnista).
- Kaszel, kichanie, trudności w oddychaniu.
- Gorączka (temperatura powyżej 39,5°C).
- Silny ból (np. przy dotyku, kulawizna).
- Obrzęki, urazy, rany.
- Problemy z oddawaniem moczu lub kału.
- Bladość błon śluzowych.
- Drgawki lub utrata przytomności.
Żywienie, które daje siłę: wszystko o diecie małego psa
Sucha karma, mokra czy BARF? Porównanie metod żywienia
Wybór odpowiedniej diety dla szczeniaka to jedna z najważniejszych decyzji, która wpłynie na jego zdrowie i rozwój. Na rynku dostępne są trzy główne metody żywienia:
Sucha karma: To najpopularniejsza i najwygodniejsza metoda. Dobrej jakości sucha karma "junior" lub "puppy" jest pełnowartościowa i zbilansowana, dostarczając wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Jest łatwa do przechowywania i dozowania. Ważne, aby wybierać karmy renomowanych producentów, dostosowane do wielkości rasy.
Mokra karma: Często bardziej smakowita dla psów, ma wyższą zawartość wody, co wspiera nawodnienie organizmu. Może być podawana samodzielnie lub jako dodatek do suchej karmy. Podobnie jak w przypadku suchej karmy, kluczowa jest wysoka jakość i odpowiednie zbilansowanie.
Dieta BARF (Biologically Appropriate Raw Food): Polega na karmieniu psa surowym mięsem, kośćmi, podrobami i warzywami. Jest to dieta najbardziej zbliżona do naturalnego sposobu żywienia psów, jednak wymaga ogromnej wiedzy i doświadczenia w bilansowaniu posiłków oraz odpowiedniej suplementacji. Niewłaściwie skomponowana dieta BARF może prowadzić do poważnych niedoborów lub nadmiarów składników odżywczych, co jest szczególnie niebezpieczne dla rosnącego szczeniaka. Zawsze konsultuj się z weterynarzem specjalizującym się w żywieniu, jeśli rozważasz BARF.
Ile i jak często karmić szczeniaka? Praktyczny harmonogram posiłków
Szczenięta rosną bardzo szybko i mają wysokie zapotrzebowanie energetyczne. Regularne posiłki są kluczowe dla ich prawidłowego rozwoju. Jako Przemysław Marciniak, zawsze radzę trzymać się następującego harmonogramu:
- Do 6. miesiąca życia: Szczenięta powinny być karmione 3-4 razy dziennie. Podziel dzienną dawkę karmy (zgodną z zaleceniami producenta na opakowaniu i wagą szczeniaka) na równe porcje.
- Po 6. miesiącu życia: Można stopniowo zmniejszyć częstotliwość do 2-3 razy dziennie.
Pamiętaj, aby zawsze wybierać wysokiej jakości karmę typu "junior" lub "puppy", która jest specjalnie dostosowana do potrzeb rosnących psów. Ważne jest również, aby karma była odpowiednia dla docelowej wielkości rasy (np. karma dla szczeniąt ras małych, średnich lub dużych). Regularnie monitoruj wagę szczeniaka i dostosowuj ilość karmy, aby utrzymać prawidłową sylwetkę.
Czego absolutnie nie może jeść Twój pies? Lista toksycznych produktów
Niektóre produkty spożywcze, które są bezpieczne dla ludzi, mogą być śmiertelnie niebezpieczne dla psów. Musisz bezwzględnie unikać podawania szczeniakowi następujących rzeczy:
- Czekolada: Zawiera teobrominę, która jest toksyczna dla psów i może prowadzić do poważnych problemów z sercem i układem nerwowym.
- Winogrona i rodzynki: Nawet niewielka ilość może spowodować ostrą niewydolność nerek.
- Cebula, czosnek i szczypiorek: Mogą uszkadzać czerwone krwinki, prowadząc do anemii.
- Awokado: Zawiera persin, który w dużych ilościach może być toksyczny.
- Ksylitol (słodzik): Często występuje w gumach do żucia i słodyczach. Powoduje gwałtowny spadek cukru we krwi i uszkodzenie wątroby.
- Kości po obróbce termicznej (gotowane, pieczone): Stają się kruche i mogą pękać, raniąc przełyk, żołądek lub jelita.
- Kawa i herbata: Zawierają kofeinę, która jest stymulantem i może być niebezpieczna.
- Alkohol: Nawet małe ilości są toksyczne.
- Surowe ciasto drożdżowe: Może fermentować w żołądku, powodując wzdęcia i zatrucie alkoholem.
Woda to podstawa: dlaczego stały dostęp do picia jest tak ważny?
Woda jest absolutnie kluczowa dla zdrowia i prawidłowego funkcjonowania organizmu szczeniaka. Pamiętaj, aby zawsze zapewnić mu stały dostęp do świeżej, czystej wody. Odwodnienie, nawet niewielkie, może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, zwłaszcza u szybko rosnących szczeniąt. Regularnie wymieniaj wodę w misce i myj miskę, aby zapobiec rozwojowi bakterii. Szczególnie po zabawie, wysiłku czy w upalne dni, szczeniak będzie potrzebował więcej wody.
Wychowanie i socjalizacja: kształtowanie psiego charakteru
Złote "okno socjalizacyjne": dlaczego pierwsze 12 tygodni jest kluczowe?
Okres od około 3. do 12.-16. tygodnia życia szczeniaka nazywamy "oknem socjalizacyjnym". To absolutnie kluczowy czas dla kształtowania jego charakteru i przyszłego zachowania. W tym okresie mózg szczeniaka jest najbardziej chłonny i otwarty na nowe doświadczenia. Jako Przemysław Marciniak, zawsze podkreślam, że to właśnie wtedy musimy zadbać o pozytywne zapoznanie psa z jak największą liczbą bodźców. Szczeniak powinien być stopniowo i w kontrolowany sposób zapoznawany z:
- Różnymi ludźmi: Dzieci, dorośli, osoby starsze, w okularach, z brodą, w czapkach.
- Innymi psami: Ważne, aby były to psy zaszczepione, zdrowe i zrównoważone, które potrafią komunikować się ze szczeniakiem.
- Różnymi dźwiękami: Ruch uliczny, odkurzacz, dzwonek do drzwi, burza (nagrania).
- Różnymi miejscami: Park, miasto, las, weterynarz, samochód.
- Różnymi powierzchniami: Trawa, beton, piasek, płytki.
Pamiętaj, że wszystkie te doświadczenia powinny być dla szczeniaka pozytywne i bezpieczne. Unikaj sytuacji, które mogłyby go przestraszyć lub zniechęcić, ponieważ negatywne doświadczenia w tym okresie mogą mieć długotrwałe konsekwencje.
Nauka czystości krok po kroku: sprawdzone metody i najczęstsze błędy
Nauka czystości to jeden z pierwszych i najważniejszych elementów wychowania szczeniaka. Wymaga cierpliwości i konsekwencji, ale jest absolutnie do opanowania. Oto sprawdzony plan działania:- Regularne wyprowadzanie: Szczeniak ma mały pęcherz. Wyprowadzaj go na dwór po każdej drzemce, po każdej zabawie i po każdym posiłku, a także co 1-2 godziny i tuż przed snem.
- Wybierz jedno miejsce: Staraj się zawsze wyprowadzać szczeniaka w to samo miejsce na załatwienie potrzeb. Zapach jego moczu będzie zachęcał go do ponownego skorzystania z tego miejsca.
- Nagradzanie: Gdy szczeniak załatwi się na zewnątrz, natychmiast go pochwal i nagródź smakołykiem. Rób to entuzjastycznie, aby skojarzył to z czymś bardzo pozytywnym.
- Cierpliwość: Daj szczeniakowi czas. Nie poganiaj go i nie wracaj od razu do domu.
- Reagowanie na sygnały: Naucz się rozpoznawać sygnały, że szczeniak chce się załatwić (np. kręcenie się w kółko, wąchanie podłogi, piszczenie przy drzwiach).
Najczęstsze błędy, których należy unikać:
- Karanie za wpadki w domu: Nigdy nie karz szczeniaka za załatwienie się w domu, zwłaszcza jeśli minęło już trochę czasu od zdarzenia. Pies nie skojarzy kary z czynem. To tylko buduje strach i nieufność.
- Brak konsekwencji: Jeśli raz pozwolisz mu załatwić się w domu, a innym razem karzesz, szczeniak będzie zdezorientowany.
- Niewystarczająco częste wyprowadzanie: Szczeniak po prostu nie jest w stanie wytrzymać tak długo, jak dorosły pies.
- Nie sprzątanie zapachu: Jeśli nie usuniesz dokładnie zapachu moczu z podłogi, szczeniak będzie wracał w to samo miejsce. Używaj specjalnych neutralizatorów zapachów.
Podstawy pozytywnego szkolenia: jak nauczyć psa komend "siad" i "do mnie"?
Pozytywne szkolenie to metoda, którą zawsze polecam. Opiera się na nagradzaniu pożądanych zachowań, co buduje silną więź z psem i sprawia, że nauka jest dla niego przyjemnością. Unikamy kar i przymusu.
Komenda "siad": Weź do ręki smakołyk i trzymaj go nad głową szczeniaka, powoli przesuwając do tyłu. Kiedy szczeniak, aby sięgnąć smakołyku, usiądzie, powiedz "siad" i natychmiast nagródź go smakołykiem i pochwałą. Powtarzaj to ćwiczenie krótko, ale często, w różnych miejscach.
Komenda "do mnie": Zacznij ćwiczyć w spokojnym, zamkniętym pomieszczeniu. Kiedy szczeniak jest zajęty, odejdź kilka kroków i kucnij, wyciągając ręce. Entuzjastycznie powiedz "do mnie" i gdy szczeniak do Ciebie podbiegnie, nagródź go smakołykiem i pochwałą. Stopniowo zwiększaj dystans i dodawaj rozproszenia. Pamiętaj, aby komenda "do mnie" zawsze kojarzyła się z czymś bardzo pozytywnym.
Psie przedszkole: czy warto i kiedy zapisać na nie szczeniaka?
Psie przedszkole to moim zdaniem doskonała inwestycja w przyszłość Twojego szczeniaka. Warto zapisać go na zajęcia, gdy tylko zakończy podstawowy cykl szczepień (zazwyczaj około 12-16 tygodnia życia). Korzyści są liczne:
- Socjalizacja: Szczeniak uczy się prawidłowej komunikacji z innymi psami i ludźmi pod okiem doświadczonego trenera.
- Nauka podstawowych komend: W kontrolowanym środowisku szczeniak poznaje podstawy posłuszeństwa.
- Budowanie więzi: Wspólne zajęcia wzmacniają relację między Tobą a Twoim psem.
- Rozwiązywanie problemów: Trener może pomóc w rozwiązywaniu typowych szczenięcych problemów behawioralnych.
Wybierając przedszkole, zwróć uwagę na to, czy zajęcia prowadzone są metodami pozytywnego wzmocnienia i czy grupy są małe, aby każdy szczeniak mógł otrzymać wystarczającą uwagę.
Najczęstsze wyzwania i problemy: jak sobie z nimi radzić?
Mój szczeniak gryzie wszystko! Jak oduczyć go podgryzania rąk i mebli?
Podgryzanie to absolutnie naturalne zachowanie u szczeniąt. Maluchy poznają świat pyszczkiem, a do tego wymieniają zęby. Nie oznacza to jednak, że musisz to tolerować. Kluczem jest przekierowanie uwagi i konsekwencja. Kiedy szczeniak próbuje gryźć Twoje ręce lub meble, powiedz stanowczo "nie" (ale bez krzyku) i natychmiast podaj mu odpowiedni gryzak lub zabawkę. Jeśli nadal próbuje gryźć, przerwij zabawę i zignoruj go na chwilę. Szczeniak szybko nauczy się, że gryzienie rąk oznacza koniec zabawy, a gryzienie zabawek kontynuację i pochwały. Zapewnij mu dużo różnorodnych gryzaków, aby miał alternatywę.
Lęk separacyjny: co robić, gdy pies piszczy i niszczy po zostawieniu samemu?
Lęk separacyjny to poważny problem, który często pojawia się u szczeniąt. Objawia się piszczeniem, wyciem, niszczeniem przedmiotów, a nawet załatwianiem się w domu, gdy pies zostaje sam. Aby temu zapobiec lub zminimalizować, musisz stopniowo przyzwyczajać szczeniaka do samotności. Zacznij od krótkich, kilkuminutowych wyjść, podczas których szczeniak będzie zajęty (np. gryzakiem wypełnionym smakołykami). Nie rób dramatycznych pożegnań ani powitań. Po prostu wyjdź i wróć. Stopniowo wydłużaj czas swojej nieobecności. Ważne jest, aby szczeniak kojarzył Twoje wyjście z czymś pozytywnym (smakołyk, zabawka), a nie z traumą. Jeśli problem jest poważny, skonsultuj się z behawiorystą zwierzęcym.
Przeczytaj również: Kiedy szczeniaki otwierają oczy? Ekspert radzi, jak dbać o wzrok.
Skoki na ludzi i inne psy: jak opanować nadmierną ekscytację?
Skakanie na ludzi i inne psy to często wyraz nadmiernej ekscytacji i próba zwrócenia na siebie uwagi. Im bardziej reagujesz (odpychając, krzycząc, a nawet głaszcząc), tym bardziej wzmacniasz to zachowanie. Moja rada: ignoruj skakanie. Kiedy szczeniak skacze, odwróć się do niego plecami, nie patrz na niego i nie mów nic. Dopiero gdy wszystkie cztery łapy znajdą się na ziemi, pochwal go spokojnym głosem i nagródź. Naucz szczeniaka alternatywnego zachowania, np. siadania, gdy ktoś wchodzi do domu. Poproś znajomych, aby również ignorowali skakanie i nagradzali spokojne zachowanie. Konsekwencja jest tutaj kluczowa.
